De Lotgevallen van Tom Sawyer

By Mark Twain

Page 0

...Mark Twain


...

Page 1

...je mond! Waarom kleven die zoo?"

"Dat weet ik niet, tante."

"Nu, ik wel. Er zit gelei...

Page 2

...broeder (of eigenlijk stiefbroeder) Sid,
was al lang klaar met zijn werk van spaanders op te...

Page 3

...met zwart en de andere met wit
garen omwonden, die hij aan den binnenkant van zijn...

Page 4

...bewoog, deed de ander
hetzelfde. Zij bleven elkander aanstaren, totdat Tom uitriep:

"Ik kan je wel aan."

"Probeer...

Page 5

...het dan ook."

"Sar me niet; pas op!"

"Wel, je _zei_ dat je het doen zoudt. Waarom...

Page 6

...vroolijkheid
en leven. Alle harten waren blijde gestemd en de jeugd uitte hare
blijdschap in een opgewekt...

Page 7

...Zij heeft een grooten mond, maar praatjes
doen geen zeer. Jim, als je het doet, krijg...

Page 8

...te beschrijven.

"Aan stuurboordszijde, stop! Ling-ling-ling! Aan
bakboordszijde, stop! Laat maar langzaam
bijdraaien! Ling-ling-ling! Chow-chow-ow! Gebruik de hoofdtouwen....

Page 9

...er iets mee gebeurde...."

"O, ik zal wel oppassen. Toe laat me het maar eens probeeren....

Page 10

...werden,
zou het "werken" worden en dan zouden zij het er aan geven.




HOOFDSTUK III.


Na het volbrengen...

Page 11

...af wat kluiten op haar eigen hoofd neergekomen en
was Tom over de schutting verdwenen. Hij...

Page 12

...op, liep naar de haag
en ging met een bedrukt gezicht voor de stekelige doornen staan,...

Page 13

...vroeg
wie het gedaan had. En dan zou hij het vertellen en hij zou iets
zien dat...

Page 14

...deze sombere gedachten, dat hij een brok in zijn keel voelde
en nauwelijks kon slikken. En...

Page 15

...traan op zijn arm lijk laten
vallen? Zou zij een zucht slaken, als zij zulk een...

Page 16

...zoo te plagen!"

"Tom, arme jongen, ik plaag je niet. Ik zou het niet over mijn...

Page 17

...zijne slapen vast, want krullen waren meisjesachtig en dat
was genoeg om ze te haten. Daarna...

Page 18

...vogels van
eenerlei veeren,--woelige, drukke, lastige snaken. Toen zij hunne
les moesten opzeggen, was er geen enkele,...

Page 19

...bovenste rand bijna tot aan zijne
ooren reikte, en welks scherpe punten boven de hoeken van...

Page 20

...Lawrence's oog ontmoette,
of haar van liefde getuigenden blik opving, door gewetenswroegingen
gekweld. Maar toen hij het...

Page 21

...ander gezagsvertoon,
dat blijk moest geven van hun slag om de orde te handhaven. De kleine
jongens...

Page 22

...dat kwam
en verdween en weer terugkwam, totdat een steelswijs geworpen blik
haar alles openbaarde. En toen...

Page 23

...mijnheer, Thomas! Wees niet bang."

Tom stond op heete kolen.

"Ik weet zeker, dat gij het _mij_...

Page 24

...en las het voor met innig zelfbehagen
en op een eigenaardige wijze, welke in die streek...

Page 25

... ...

Page 26

...en Oostersche
dwingelandij zuchten; voor hen die, ofschoon in het licht van het
Evangelie geboren, geene oogen...

Page 27

...eenige, wat hij van
de rede onthouden had. Ditmaal echter werd zijn aandacht voor een
kort oogenblik...

Page 28

...achter waaiers of in zakdoeken
verborgen en Tom zat zich bovenmate te verkneuteren. De hond zag...

Page 29

...lijden van zes dagen schoolgaan
volgde. Gewoonlijk begon hij dien dag met den wensch, dat er...

Page 30

...uren. Ai, o! maak niet zoo'n beweging, Sid; je zult me vermoorden."

"Tom, waarom heb je...

Page 31

...zijden draad aan Toms lossen tand vast en bond
het aan den beddenpost. Toen sloeg zij...

Page 32

...ze in het najaar in leder stak. Hij mocht naar hartelust
vloeken. Hij behoefte zich nooit...

Page 33

...hij 't zoo niet heeft
gedaan, omdat niemand in de stad zoo vol wratten zit als...

Page 34

...hij dronken lag
te slapen naar beneden, en brak zijn arm."

"Hè, dat is verschrikkelijk. Hoe weet...

Page 35

...ingesluimerd. Doch hij werd
door de stoornis gewekt en riep uit:

"Thomas Sawyer!"

Tom wist, dat, wanneer zijn...

Page 36

...de
linkerhand. Een tijdlang deed het meisje alsof zij er niet op lette;
maar hare vrouwelijke nieuwsgierigheid...

Page 37

...En zij gaf hem een lief, klein klapje op de
hand, bloosde en keek toch verheugd.

Op...

Page 38

...had zijn boezemvriend naast zich, die onder hetzelfde leed
gebukt ging als zijn makker en, vol...

Page 39

...met
hem doen wat ik verkies."

Op eens voelde Tom een klap op zijn schouder en Joe...

Page 40

...minste. Zeg eens, Becky, ben je wel eens
geëngageerd geweest?"

"Wat is dat?"

"Geëngageerd, om te gaan trouwen."

"Neen."

"Zou...

Page 41

...Dat
doen geëngageerde menschen altijd."

"Dat vind ik heel aardig. Ik had er nog nooit van gehoord."

"O,...

Page 42

...uit het vaarwater
der terugkeerende schooljeugd was, en gaf zich toen aan zijne sombere
gemoedsstemming over. Hij...

Page 43

...beleediging voor een geest, die omhooggestegen was naar
het onbestemde, verheven rijk van het onbegrijpelijke. Neen,...

Page 44

...den knikker aan. Hij krabde het
hoofd en zeide:

"Wel, is het mogelijk!"

Toen duwde hij den knikker...

Page 45

...verhief zich door het groene gewelf des wouds
het geschal van een tinnen trompet. In een...

Page 46

...voorstelde, trok hem onder het aanheffen
van klaagliederen voort, legde hem zijn boog in de zwakke...

Page 47

...leege flesch, die tegen den
muur van tantes houtschuur geslingerd werd, maakte hem klaar wakker,
en in...

Page 48

...weer. Hoor je het niet?"

"Wat?"

"Daar,--hoor je het nu?"

"O hemel, Tom, daar komen zij. Wat zullen...

Page 49

...kan elk
oogenblik opkomen."

De gravers bromden ten antwoord iets tusschen de tanden en gingen
met delven voort....

Page 50

...borst. Deze waggelde, viel
op Potter neder en overstroomde dien met zijn bloed. Te gelijker tijd
onttrok...

Page 51

...de handen.

"Neen, je hebt altijd als een eerlijk man met mij gehandeld, Muff
Potter, en ik...

Page 52

...gek of te dronken toe is."

Tom antwoordde niets--en ging voort met denken. Eindelijk zei hij
zachtjes:

"Huck,...

Page 53

... liever op de plaats zelve zullen
...

Page 54

...voor de
opening. Nauwlijks verstaanbaar fluisterde hij:

"O Huck! Het is een _verdwaalde hond_!"

"Gauw, Tom, gauw! Wien...

Page 55

..."goedendag"
te zeggen.

Daar klonk weder het somber gehuil door de nachtlucht. De knapen
keken om en zagen...

Page 56

...zij het met hem opgaf. Dat was erger dan duizend zweepslagen
en Tom voelde iets in...

Page 57

...ook voor het
oogenblik zijn hartzeer en voegde zich bij den stoet, niet omdat hij
niet duizendmaal...

Page 58

...niet aangegrepen
had. Toen sprak hij:

"Iets in mijn binnenste zeide mij, dat, als ik niet terugkwam...

Page 59

...oogen neder.

"Dat is een kwaad teeken," zeide tante Polly, ernstig. "Je hebt toch
niets op je...

Page 60

...Tom kon er dus veilig
heengaan om Muff Potter de offeranden te schenken, waarmede hij zijn
geweten...

Page 61

...verkondigd
hadden. Zij was het eenvoudigste en oprechtste schepsel dat er leefde
en werd daardoor gemakkelijk om...

Page 62

...meer mede
lastig vallen. Ware het Sid geweest, zij zou die liefhebberij in het
geneesmiddel niet mistrouwd...

Page 63

...de oogen
neder. Tante pakte hem bij het gewone handvatsel--zijn oor--en kneep
dit lichaamsdeel zoo, dat men...

Page 64

...merkte. Doch zij
scheen er niet op te letten en keek steeds een anderen kant uit....

Page 65

...gaan doen en hem deelgenoot maken van een dergelijk
voornemen. Zijne moeder had hem geslagen, omdat...

Page 66

...het was bladstil. De machtige rivier lag kalm
tusschen hare oevers als een oceaan na hevigen...

Page 67

...het iets naar voren!"

"Het is geschied, kapitein!"

Daar de knapen steeds in dezelfde richting midden in...

Page 68

...Het was een ontzaglijk genot om
daar hun feestmaal te houden, als wilden in een maagdelijk...

Page 69

...met iets
anders. Hij had juist een pijpekop schoongemaakt, er een rieten steel
aan vastgehecht, den kop...

Page 70

...zich door schoonschijnende
redeneeringen niet afschepen. Hij wilde over het onweerlegbaar feit
niet heenstappen, dat lekkers wegnemen...

Page 71

...Tom boog zich over het diertje been en zeide:


"Lieven-Heershaantje, Lieven-Heershaantje, vlucht...

Page 72

...zijne vlammen in 't
rond. Huck ontdekte in de buurt een bron van helder, koud water...

Page 73

...aandacht. De jongens voelden zich niet op hun gemak,
keken elkaar aan en gingen zitten luisteren....

Page 74

...weet al wie er verdronken is! Wij zijn het."

In een oogenblik waren zij helden geworden....

Page 75

...en legde het andere in den hoed van Joe, dien hij vlak
bij den eigenaar neerzette....

Page 76

...en tuurde
naar binnen door het raam van de zitkamer, waar een licht brandde.

Daar zaten tante...

Page 77

...er hem voor aan mijn hart drukken en zeggen...."

"Ja, ja, ja, ik begrijp volkomen wat...

Page 78

...dien avond met een buitengewone
hartelijkheid "goedennacht," en Sid perste zich een paar tranen uit
de oogen,...

Page 79

...en hield een oogenblik
later bij den ingang van het kamp stil, juist toen Joe uitriep:

"Neen,...

Page 80

...hun in, dat hunne huid sprekend op een
vleeschkleurig tricot geleek; dientengevolge werd er in het...

Page 81

...zoo'n zwemplaats als hier."

"Wat kan mij het zwemmen schelen: 't is alsof het mij verveelt,
nu...

Page 82

...een plannetje mede. Eerst
hoorden zij hem gemelijk aan, maar toen zij eindelijk het punt
ontdekten waar...

Page 83

...Johnny Miller... Ik zou Johnny Miller wel
eens met een pijp willen zien!"

"En ik!" zeide Joe....

Page 84

...veel te vertellen en zagen
verlegen voor zich. Toen Huck na het avondeten zijn pijp voor...

Page 85

...en weldra rukte het zeil
zich van zijne banden los en ijlde voort op de vleugelen...

Page 86

...ruste
legden. Zij ontwaakten bijna geroosterd door de heete dagvorstin en
zetten zich met droge kleeren aan...

Page 87

...huns weegs en liepen elkaar, onder het slaken van
zware zuchten, sprakeloos voorbij. De kinderen waren...

Page 88

...gewone kerkklok te luiden. Het was een rustige
sabbatmorgen en het sombere gelui was volkomen in...

Page 89

...zitplaatsen en staarden
naar de deur, door welke de drie doodgewaande knapen voorwaarts
stapten;--Tom vooruit, toen Joe...

Page 90

...was bijzonder levendig en tante Polly zeide:

"Ik zal niet ontkennen, Tom, dat ik het nogal...

Page 91

...De wind woei hard en..." Tom hield een minuut
lang peinzend zijne hand voor zijn voorhoofd...

Page 92

...je er bij
gezeten.--En wat toen? Ga voort, Tom."

"Toen droomde ik, dat gij voor mij badt,--en...

Page 93

...Jongere knapen liepen achter hem aan en verhoovaardigden
zich op de eer van met hem gezien...

Page 94

...hare verraderlijke voetjes droegen haar tegen wil en dank
naar de plaats, waar Tom en Amy...

Page 95

...hunne hoofden zoo dicht bij elkaar, dat
er buiten hen en het prentenboek niets in de...

Page 96

...werd rusteloos en
afgetrokken en eindelijk neerslachtig. Een paar malen spitste zij de
ooren bij het geluid...

Page 97

...straf te verdienen. Zoodra je weg waart, ben ik, oude
gekkin, naar Sientje Harper geloopen, in...

Page 98

...het niet over mij kon verkrijgen den
boel te bederven, en daarom stak ik de boomschors...

Page 99

...u te bemoeien."

En het hoofd in den nek werpende, ging zij voorbij.

Tom was zoo verpletterd,...

Page 100

...te
scheuren. Zij wierp het boek in de lessenaar, draaide den sleutel om
en barstte uit in...

Page 101

...zij er schik in had,
doch eene stem in haar binnenste fluisterde haar toe, dat zulks...

Page 102

...Tom werd onder de kwelling van den
langzamen voortgang der zaak, hoe langer hoe onrustiger. De...

Page 103

...geene gelegenheid om
den meester een poets te spelen, ongebruikt voorbijgaan. Ongelukkig
was hij voortdurend op zijn...

Page 104

...de wijs is. Hij bracht het er, ofschoon in
duizend angsten, heelhuids af en werd verbazend...

Page 105

...zij zijn dat nog niet en zullen het waarschijnlijk
nooit worden, zoolang de wereld zal bestaan.

Er...

Page 106

...Uw liefelijke stroomen;
Gehoord hoe uw water bij stormwinden bruist
...

Page 107

...den avond
werd beschouwd.

De burgemeester van St. Petersburg hield onder het overreiken van den
prijs aan haar,...

Page 108

..._niet_ te doen, het beste middel is om iets te leeren doen. Tom
voelde zich door...

Page 109

...tapijten, met toegangskaarten van drie
centen en twee voor meisjes, en daarna werd het paardenspel opgegeven.

Eindelijk...

Page 110

...te vernietigen.

Langzamerhand bedaarde de storm en verdween, zonder zijn voornemen te
hebben ten uitvoer gebracht. De...

Page 111

...de knapen ten tweede male met dure eeden.

"Wat zeggen de menschen toch, Huck? Ik heb...

Page 112

...goed voor me geweest, jongens, beter dan
iemand anders in de geheele stad, en ik zal...

Page 113

...hij den slaap kon vatten. Den volgenden
morgen liep de gansche stad uit naar het Hof,...

Page 114

...zijne handen voor
het gelaat en bewoog zich onrustig op zijne plaats, terwijl er in de
gerechtszaal...

Page 115

...gehoord dan dat van zijne
stem. Aller oogen waren op hem gericht en met open mond...

Page 116

...men had het land doorkruist, doch er werd geen Injun Joe
gevonden. Op zekeren dag kwam...

Page 117

...zonder
beteekenis."

"Heb jij ook van die papiertjes, Tom?"

"Neen."

"Hoe kun je dan de teekenen uitvinden?"

"Wel, ik heb...

Page 118

...aandeel?"

"Ik? Ik koop elken dag een pastei en een glas sodawater en ik ga
naar elk...

Page 119

...toe op wiens land
het is."

Huck was met dit argument tevreden. De arbeid werd
voortgezet. Eindelijk zeide...

Page 120

...ik durf mij nauwelijks omkeeren, omdat er anderen achter
mij kunnen zijn, die hun kans afwachten....

Page 121

...half verwachtend een blauw
licht bij het venster te zien bewegen. Zij spraken op fluisterenden
toon, zooals...

Page 122

...aan den kant raakte, dan raasde en tierde
hij als een kind.--Kom laten wij Robin Hood...

Page 123

...stappen om aan het werk te gaan, zeide Tom: "Stil!"

"Wat is er?" fluisterde Huck, bleek...

Page 124

...eens, jongen: ga jij naar de rivier, waar je behoort, wacht daar
totdat je van mij...

Page 125

...haard neder en haalde tusschen
de steenen een zak te voorschijn, die een liefelijk geklingel deed
hooren....

Page 126

...wijf en je
kinderen, en wacht totdat je van mij hoort."

"Nu, als je het zegt, zal...

Page 127

...tusschen de planken na. Volgen? Neen! Zij
waren tevreden, toen zij den vasten bodem weder bereikten...

Page 128

...de
wereld niet. Hij vermoedde geen oogenblik, dat een zoo groote som,
als meer dan honderd dollars...

Page 129

...hij ontdekt, dat in de voornaamste herberg
kamer "nommer twee" bewoond werd door een jong advocaat....

Page 130

...Niemand ging het straatje in of uit; niemand
die op den Spanjaard geleek, stapte naar de...

Page 131

...een drommelsch geraas,
dat ik van schrik nauwelijks op mijne beenen kon blijven staan. Ik
kon het...

Page 132

...een paar
uren breekt de dag aan. Jij gaat terug en blijft wachten, niet waar?"

"Ik heb...

Page 133

...een paar jonge heeren van drie- of vier en twintig
jaren.

De oude stoomboot was voor de...

Page 134

...oever en weldra
weerklonken de wouden en rotsige hoogten wijd en zijd van het gejubel
der kinderen....

Page 135

...half uur te verstoppen, zonder van het
bezochte grondgebied te zijn afgeweken.

Van lieverlede kwam de eene...

Page 136

...had.

Zij slopen de op de rivier uitloopende straat door en sloegen toen
links af, eene zijstraat...

Page 137

...weg staat. Kom dezen kant uit.--Zie
je het nu?"

"Ja, zeker, er zijn menschen. Ik geloof dat...

Page 138

...geen palen. Nu kwam
hij in het sumakboschje;--daar wendde en keerde hij zich voorzichtig
als een laveerend...

Page 139

...ijl aan.

"Nu, mijn jongen, ik hoop dat gij een goeden eetlust hebt meegebracht,
want wij gaan...

Page 140

...wat
geleden, achter in de bosschen van de weduwe Douglas tegengekomen en
zij kropen voor ons weg....

Page 141

...'t hek bij de weduwe en bleef in het
duister staan en hoorde den havelooze smeekend...

Page 142

...alles gegeven hebben, indien hij een aannemelijk antwoord had
kunnen vinden. Maar niets deed zich voor....

Page 143

...aan mij en aan mijne jongens. Maar
deze wil zijn naam niet genoemd hebben. Wij zouden...

Page 144

...Het was zoo donker,
en men had er niet aan gedacht om te vragen, of er...

Page 145

...en derwaarts flikkerden en de doffe klank van pistoolschoten
door de sombere gewelven weerkaatste. Op eene...

Page 146

...van Aladdin," enz. Aan het daarop gevolgd
"verstoppertje" spelen hadden zij ijverig deelgenomen, totdat zij
van de...

Page 147

...aan deze gevaarlijke beesten.

Kort daarna ontdekte Tom een onderaardsch meer, welks eindelooze
lengte zich in de...

Page 148

...weg, in een geluid dat aan een spotlach deed denken.

"O, doe het niet meer, Tom!...

Page 149

...moest zijn.

Allengs begon het vermoeiend zwerven hun invloed op hen uit te
oefenen. De kinderen trachtten...

Page 150

...den muur
vast. Ieder was in zijn eigen gedachten verdiept; een geruimen tijd
werd er geen woord...

Page 151

...lag te schreien, zou geen van beiden hebben kunnen
zeggen. Zij wisten alleen maar, dat zij...

Page 152

...te blijven zitten wachten? Hij
haalde een vliegertouw uit den zak, maakte dat aan een vooruitstekend
rotsblok...

Page 153

...de zoekenden òf een uitweg uit de grot te zullen vinden. Daarop
nam hij het vliegertouw...

Page 154

...op verkenning uit te gaan. Hij verhaalde, hoe
hij zich twee gangen, zoover als het vliegertouw...

Page 155

...kreeg
hij hem nog niet te zien. Daarna evenwel mocht hij dagelijks bij hem
komen, onder voorwaarde...

Page 156

...aanschouwen van Injuns lijk, een pak
van het hart genomen, en nu eerst gevoelde hij, welk...

Page 157

...avontuur vernomen;
maar Tom beweerde, dat er iets was, dat zij hem niet verteld hadden,
en over...

Page 158

...Ik ben pas een dag of drie, vier op de been
en ik kan, geloof ik,...

Page 159

...op, maar je vermoordt
ze niet. Zij zijn altijd mooi en rijk en vreeselijk bang. Je...

Page 160

...zijn hart. Doch plotseling schoot hem iets te binnen. "Zie eens,
Huck, hoe dwaas wij ons...

Page 161

...van het druppelend water.

"Eindelijk gevonden!" zeide Huck, terwijl hij met zijne handen in de
vuile muntstukken...

Page 162

...zeide:

"Heila! wie is dat?"

"Huck Finn en Tom Sawyer!"

"Dat treft bijzonder. Gaat gauw met me mee,...

Page 163

...wij kunnen, als wij een
touw hebben, ons naar beneden laten zakken. Het raam is niet...

Page 164

...heer Jones een kleine toespraak, waarin hij de
weduwe zijn dank betuigde voor de eer die...

Page 165

...dollars. Het
was meer dan een der aanwezigen ooit bijeen had gezien, ofschoon
verscheidenen der hier vergaderde...

Page 166

...zijn best zou doen, dat de knaap naar de Militaire Academie werd
gezonden en dan naar...

Page 167

...moet den geheelen Zondag
schoenen dragen. De weduwe eet, als de bel luidt; zij gaat naar...

Page 168

...ons
mee doen, als je geen fatsoenlijke jongen wordt."

"Waarom niet, Tom? Ben ik dan ook niet...

Page 169

...men
een roman schrijft over volwassenen, weet de schrijver precies hoe
hij moet eindigen,--te weten, met een...